AUTOMOTIVE-INSPECTIE · FORD–ALMUSSAFES PILOT

Testen van voorruithechting bij Ford–Almussafes

Tijdens een pilot bij Ford–Almussafes is de Q2 van Ommatidia gebruikt om de trillingspatronen van voorruiten op vier voertuigen te vergelijken. In de 180–248 Hz-band weken beide voertuigen met gedocumenteerde hechtingsfouten sterker af van de referentievoertuigen dan de twee referentievoertuigen van elkaar verschilden. Het resultaat biedt automotive-teams een concreet startpunt voor de ontwikkeling van contactloze hechtingsbeoordeling.

De opstelling in de fabriek: akoestische excitatie aan de voorzijde van het voertuig en contactloze Q2-trillingsmeting. Pilotrapport, Figuur 1.

De verbinding interpreteren via het trillingspatroon

Een voorruit, de lijm en de omliggende carrosserie vormen een gekoppelde mechanische structuur. Door te meten hoe het glas reageert op excitatie, kunnen de bevestigingscondities worden onderzocht zonder trillingssensoren op het glas aan te brengen.

De pilot vergeleek de relatieve amplitude en fase op equivalente posities nabij de rand van de voorruit. De modale dissimilariteitsindex, IDM = 1 − MAC, drukt het verschil tussen deze ruimtelijke responspatronen uit. MAC staat voor het Modal Assurance Criterion: vergelijkbare patronen resulteren in een lage IDM, terwijl grotere verschillen een hogere waarde opleveren.

Vier voertuigen, één vergelijkingsworkflow

De tweedaagse campagne vergeleek twee referentievoertuigen met twee voertuigen met hechtingsfouten. Eén foutconditie had betrekking op het grensvlak tussen glas en lijm; de andere op het grensvlak tussen lijm en metaal.

Akoestische sweeps exciteerden de structuur van 55 tot 2.000 Hz, bij uitgangsniveaus van 1 en 2 Vpp. De Q2 mat trillingen zonder contact, terwijl een PCE-322A-geluidsniveaumeter een akoestische referentie nabij de voorruit registreerde. Over de vier voertuigen verspreid bestond de dataset uit 63 acquisities en 119 volledige sweeps.

Elke acquisitie registreerde 65 kanalen tegelijkertijd. Voor de analyse werden ongeveer 38–39 posities op het glas geselecteerd, waarna equivalente fysieke locaties tussen de voertuigen werden vergeleken. Door de analyse te herhalen met verschillende puntselecties, sweeps en frequentiebanden, werd de consistentie van de ruimtelijke vergelijking getoetst.

Weergave van de meetpunten nabij de rand van de voorruit. Pilotrapport, Figuur 1.

Een consistent verschil in 180–248 Hz

In de initiële vergelijking van acht posities was de mediane dissimilariteit tussen de referentievoertuigen 0,229 bij 1 Vpp en 0,218 bij 2 Vpp. Elke vergelijking tussen een fout- en referentievoertuig viel hoger uit, variërend van 0,308 tot 0,437 over de twee excitatieniveaus.

Dezelfde rangorde gold voor beide voertuigen met fouten, op beide excitatieniveaus, over alle vijf puntselecties die het volledige gemeten gebied besloegen. Die consistentie maakt het ruimtelijke trillingspatroon een veelbelovende globale indicator voor een grotere voertuigcampagne.

Modale dissimilariteit in 180–248 Hz bij 1 Vpp (cirkels) en 2 Vpp (vierkanten). Coche 2 en Coche 4 zijn de referentievoertuigen; Coche 1 en Coche 3 hebben hechtingsfouten. Elke weergegeven waarde is een mediaan over de meetconfiguraties. Originele Spaanse labels zijn behouden. Pilotrapport, Figuur 2; technisch addendum A5.

Waarom hechting de modale vorm beïnvloedt

De lijmverbinding verbindt de voorruit met de carrosserie en draagt de belasting over langs de omtrek. Waar de hechting verloren gaat, verandert die beperking: het glas kan anders bewegen ten opzichte van de omliggende structuur. Dit herverdeelt het trillingspatroon over de voorruit, waardoor de relatieve beweging van verschillende gebieden verandert.

De animatie maakt deze ruimtelijke respons zichtbaar. Verschillende delen van het glas bewegen in verschillende mate en in verschillende fasen van de cyclus. Het vergelijken van deze patronen op equivalente meetposities is het principe achter de modale dissimilariteitsindex van de pilot: een verandering in de bevestigingscondities kan de vorm van de respons veranderen, wat de Q2 een contactloze methode biedt om de verbinding te beoordelen.

Animatie van voorruittrillingen geleverd door Ommatidia, ter illustratie van de ruimtelijke beweging die wordt vergeleken in de modale-vormanalyse.

Bespreek uw inspectietoepassing

Voor automotive-teams die contactloze verbindingsbeoordeling onderzoeken, kan Ommatidia helpen bij het definiëren van de meetgeometrie, excitatie en vergelijkingen voor een gerichte pilot. Vertel ons over uw component- en inspectie-eisen om de volgende meting te plannen.

Bron: Ommatidia’s Ford–Almussafes pilotrapport, Figuur 1–2, en technische addenda A1, A4–A6 en A11, gedeeld met het Ford-team op 29 september 2026. Foto’s en resultatengrafiek overgenomen uit dat pilotrapport.

✕